Live: Lagwagon

Lagwagon. Melkweg – Oude Zaal, Amsterdam. 22 juli 2016.

Het Californische Lagwagon onder leiding van frontman Joey Cape is een band die al jaren een begrip is in de westcoast punkscene. De band bracht in 1992 hun debuutalbum Duh uit op het Fat Wreck Chords label van Fat Mike van NOFX. Joey Cape en de belachelijk lange Chris Flippin zijn de enige twee oorspronkelijk leden in de huidige bezetting. Bij het betreden van het podium stapt bassist Joe Raposo direct naar voren en vraagt “Yeah, Who wants an awesome bass solo?”, wetende dat niemand maar dan ook echt niemand op een bass solo zit te wachten. Lagwagon mag het publiek graag trollen, waar iedereen de humor wel van in kan zien. Dat is ook waar Lagwagon om draait. Niet echt politiek beladen of tegen de gevestigde orde. Maar vooral lol en liedjes over de alledaagse dingen.

Het publiek is een stuk jonger dan een paar dagen eerder bij Bad Religion. Aangezien Lagwagon een 90′s band is zijn er vooral dertigers in de zaal en een nieuwe generatie jonge moshpitters. Praktisch de hele oude zaal was één grote moshpit met non-stop stagedivers, zoals het hoort bij een punkshow.   

May 16 is zonder twijfel het bekendste populairste nummer van de band. Bij het inzetten van de eerste akkoorden is het publiek niet meer te houden. Het is dan ook een fantastisch nummer. Persoonlijke favoriet is After you my friend, welke eerder in de set al voorbij is gekomen. Het nummer heeft een vreemde bossa nova stijl break in het midden. Dat is waar de band ook goed in is, rare twists en hooks in hun nummers en nonstop snelheid.       

This entry was posted in All, Live, Muziek.