Top 55 of the 00’s / 10’s

In de eerste instantie had ik niet in de planning staan om ook een 00’s en 10’s lijst te maken. Een lijst als deze maken is veel werk en ik ben gewoon minder enthousiast over de hitlijsten uit deze periode. In de 00’s en 10’s waren de commerciële muziekstromingen veel minder kenmerkend en opvallend dan bijvoorbeeld de 80’s of 90’s. Have You Ever Been Mellow? van de Party Animals zullen veel mensen als ‘typische 90’s muziek’ categoriseren. Van een hit als Never Gonna Give You Up van Rick Astley kun je zeggen “dit is echt 80’s!”.

Vooral in de 00’s waren de commerciële muziekstromingen niet heel consequent, maar vooral kortlopende hypes. Er was een nu-metal hype met bands als Korn, Limp Bizkit en Slipknot. Er was een trance hype met DJ’s als Tiësto, Armin van Buuren en Svenson & Gielen. Op een gegeven moment werd jumpstyle populair met acts als Jeckyll & Hyde en Patrick Jumpen en dan hebben we nog de eurohouse die vanuit de jaren 90 met een iets ander geluid de 00’s in ging. Eurohouse acts als Jan Wayne, Milk Inc. en Gigi D’Agostino scoorden hit naar hit, maar allemaal niet heel inspirerend.

Uiteraard is er in de 00’s en 10’s zeker wel goede muziek gemaakt. Voor mij zit de betere muziek uit deze tijd meer in de alternatieve indie hoek. In deze periode hechte ik ook steeds minder waarde aan de hitlijsten en ging ik veel meer mijn persoonlijk muzieksmaak achterna. Dat zie je ook terug in deze lijst.

Naast de muziek waren er nog meer ontwikkeling in deze periode. Op 1 januari 2002 waren we getuige van de invoering van de Euro, de nieuwe valuta voor Nederland en andere landen in de EU. Nederland voert als eerste land ter wereld het homohuwelijk in en er komt een verbod op roken op de werkvloer en in de horeca. De ontwikkeling van het internet gaat door en de download snelheden worden steeds beter. Begin 2000 is het mogelijk om muziek in MP3 formaat te downloaden. Later werd het ook mogelijk om complete films en games te downloaden. Facebook had in de 00’s nog geen groot marktaandeel in Nederland, waardoor er ruimte was voor Hyves. Glitterplaatjes posten en vrienden met een druk op de knop respect geven, het kon allemaal op Hyves. De beste uitvinding van de 00’s blijft toch wel Spotify. De dienst is pas sinds 2010 beschikbaar in Nederland, maar ik had nooit durven dromen dat ik op een dag zo’n uitgebreide muziekbibliotheek vanaf m’n telefoon zou kunnen luisteren.

1. The National – Abel (2005)

Sinds de release van het album High Violet in 2010 is The National zonder twijfel mijn favoriete indie rock band. Alle albums, ook die van voor High Violet, zijn stuk voor stuk pareltjes. Dit is een band waar alles precies klopt. De strakke en soms complexe ritmesectie bestaande uit de tweelingbroers Scott en Bryan Devendorf, het subtiele gitaarspel van de tweelingbroers Aaron en Bryce Dessner en daar bovenop de donkere bariton zangstem van Matt Berninger. Live wordt de band altijd nog aangevuld met een schitterende blaassectie. Het fascinerende is dat de band van intiem klein tot bombastisch groot kan spelen. De single Abel van het album Alligator is een brok emotie over hopeloosheid, depressie, paranoia en angst. Vanuit Bijbels perspectief zou je kunnen zeggen dat er in deze songtekst wellicht bewust voor de naam Abel is gekozen. In het verhaal over de broers Kaïn en Abel is Abel degene die in mensen gelooft, van zichzelf een goed persoon is en altijd bereid is om hulp te bieden aan mensen waar het minder mee gaat. “Abel, come on, give me a reason. I am not as bright as I could be. Abel, come on, take me with you, Everything has all gone down wrong”

2. The Killers – Mr. Brightside (2003)

In 2003 was daar ineens een muzikale verrassing uit Las Vegas, Nevada. The Killers brachten de single Mr. Brightside uit, wat tot op heden nog steeds een klassieker is die nooit verveeld. Met de release van de debuutplaat Hot Fuss werden The Killers in één klap wereldberoemde rocksterren. Opmerkelijk is dat zanger Brandon Flowers een actief lid is van de Mormoonse kerkgemeenschap en dit toch blijkbaar redelijk kon combineren met zijn leven als rockster. Over het algemeen is er weinig christelijks aan het leven van een rockster met alle verleidingen binnen handbereik. De combinatie van de tekst en de muziek van Mr. Brightside geven het snijdende en stekende gevoel van jaloezie en de paranoïde gedachte dat iemand vreemdgaat perfect weer.

3. Arcade Fire – Rebellion (Lies) (2005)

Het Canadese Arcade Fire is al jaren een begrip in de indie scene. De single Rebellion (Lies) is voor mij de beste single die de band tot nu toe heeft uitgebracht. Op het Glastonbury festival van 2014 mocht ik de band eindelijk voor het eerst live meemaken. Arcade Fire is als 6 mans formatie met vaak nog additionele tour muzikanten een imposante verschijning op elk podium. Rebellion (Lies) was destijds ook al vrij vroeg in de set een hoogtepunt van de show. Zelfs na het optreden zong het publiek nog geruime tijd luidkeels de herkenbare vioollijn uit dit nummer. In 2018 werd tijdens een concert van Arcade Fire in Ahoy het nummer Rebellion (Lies) opgedragen aan Eberhard van der Laan. De voormalig burgermeester van Amsterdam was groot fan van de band en overleed helaas in 2017.

4. Yeah Yeah Yeahs – Maps (2004)

Karen O is een regelrechte powervrouw en bracht met haar band Yeah Yeah Yeahs in 2001 de eerste titelloze demo EP uit. Op deze EP staat het nummer Art Star. Het nummer duurt slechts 1 minuut en 28 seconden en is ongekend hard en rauw. Karen O laat in dit nummer haar potentie als zangeres luid en duidelijk horen. In 2003 kreeg de band een platencontract bij Interscope Records en mochten ze hun debuutplaat Fever To Tell met de single Maps releasen. Het album is geproduceerd door Dave Sitek, een producer die na Fever To Tell ook bands als Foals, TV on the Radio en Weezer aan zijn CV toe mocht voegen. Yeah Yeah Yeahs hebben al 7 jaar geen nieuw album meer uit uitgebracht, maar ik hoop zo dat er nog een nieuw album gaat komen.

5. The Libertines – Can’t Stand Me Now (2004)

The lads from London. Camden is altijd een broeinest geweest voor muzikaal talent. De hippe wijk in Northwest London heeft veel pubs en The Roundhouse en The Electric Ballroom als heilige poptempels. De ska band Madness komt oorspronkelijk uit deze wijk en Amy Winehouse heeft hier de laatste jaren van haar leven ook gewoond. The Libertines vinden hun oorsprong in Camden, waar frontmannen Carl Barat en Pete Doherty lange tijd samen hebben gewoond op Camden Road. De band werd met hun eerste album Up the Bracket een begrip in de Britse alternatieve scene. Het album is geproduceerd door Mick Jones van The Clash en werd goed ontvangen door critici. Ik ben een paar keer bij een concert van The Libertines geweest en het is bijna onmogelijk om daar zonder blauwe plekken en liters bier op je kleding weg te komen. Can’t Stand Me Now zorgt keer op keer voor een bier-explosie in de zaal.

6. Arctic Monkeys – Fluorescent Adolescent (2007)

Arctic Monkeys is een mooi voorbeeld van een band die het met een DIY mentaliteit tot headliner van de meest prominente festivals ter wereld heeft geschopt. Alex Turner en Jamie Cook vormen de fundering van deze band uit Sheffield met Matt Helders op drums en in de eerste instantie Andy Nicholson op bass. Tussen 2002 en 2005 speelde de band met een paar eigen nummers en een aantal covers voornamelijk in pubs. Tijdens deze optredens werden er gratis demo’s uitgedeeld, vaak door de bandleden zelf gebrand. Al snel verscheen de demo ook op internet waardoor de naamsbekendheid enorm groeide. In 2005 werd de eerste EP met twee eigen nummers van de band in eigen beheer uitgebracht. Doordat er slechts 2000 exemplaren van deze 7″ vinyl EP zijn geperst is het een collectors item geworden. Platenlabels stonden na de release van de EP in de rij om de band een platencontract te geven. Uiteindelijk tekende de band bij Domino Records waar in 2006 de debuutplaat Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not werd uitgebracht. Na de release van het debuutalbum werd bassist Andy Nicholson vervangen door Nick O’Malley. De single Fluorescent Adolescent komt van het tweede album Favourite Worst Nightmare.

7. Against Me! – Thrash Unreal (2007)

In de 00’s ging de punk revival van eind jaren 90 nog redelijk door. Against Me! bracht in 2002 hun debuutplaat Reinventing Axl Rose uit, maar de grote commerciële doorbraak kwam in 2007 met de single Thrash Unreal en het album New Wave. Thrash Unreal is een krachtige punk rock song over een vrouw die blijft hangen in haar jeugd van feesten, drugs en drank. De songtekst geeft pijnlijk weer dat het op een gegeven moment gewoon gênant gaat worden. “You reach a point where there’s not a lie in the world. That you could use to make the boys believe. You’re still in your twenties. But they keep getting younger, don’t they, baby?”.

8. Kanye West – Runaway (2010)

Door zijn psychische problemen niet de meest stabiele persoon in de muziek, maar zeker één van de betere hip-hop artiesten. Runaway duurt meer dan 9 minuten, maar is geen seconde saai of onnodig langdraderig. De minimalistische eenvoudige piano riff als rode draad door de hele song werkt gewoon. Op het moment dat de track eentonig dreigt te worden wordt er een scala aan strijkers en een scherpe synth solo tevoorschijn gehaald. Die solo duurt misschien net iets te lang, maar is een mooie aanvulling en afsluiting van Runaway. Het album My Beautiful Dark Twisted Fantasy waar deze single op staat blijft het beste Kanye West album. Al is de opvolger Watch The Throne met Jay-Z ook wel een fijne plaat.

9. Belle And Sebastian – I’m A Cuckoo (2004)

Dit is denk ik de meest sympathieke band die ik ken. De Schotse indie pop band Belle and Sebastian bestaat uit zeven muzikanten die stuk voor stuk bij live optredens bijzonder vriendelijk en enthousiast over komen. Naast fantastische songs heeft deze band ook gewoon een hoge gunfactor. Als je deze band een keer live hebt gezien, dan gun je ze al het succes en al je geld. Ik zag deze band op een zondagavond op The Other Stage van het Glastonbury festival in 2015. Na 5 dagen lang kilometers over het terrein lopen en weinig slaap was ik zondagavond compleet gesloopt. Het live optreden van Belle and Sebastian zorgde ervoor dat ik de vermoeidheid snel vergeten was.

10. Rilo Kiley – Breakin’ Up (2008)

Rilo Kiley staat nog op mijn lijst met bands die ik nog een keer live wil zien. De kans dat dit ook gaat gebeuren is zeer klein, aangezien de band al sinds 2013 officieel niet meer bestaat. In 2007 bracht de band hun laatste echte album Under The Blacklight uit, waar ook deze single Breakin’ Up op staat. Frontvrouw Jenny Lewis kreeg na Rilo Kiley een prima solocarrière en was ook onderdeel van de supergroep The Postal Service. Binnenkort wordt de debuutplaat van Rilo Kiley als re-issue op vinyl uitgebracht. Hopelijk komt er volgend jaar een reünie met nieuw werk en een nieuwe tour achteraan, maar daar is nu nog niks over bekend.

11. Sum 41 – Fat Lip (2001)

Fat Lip is een tijdloze pop punk klassieker en een constante factor in m’n Spotify lijsten. Ik kan geen genoeg van dit nummer krijgen. Geproduceerd door de koning van de pop punk producers Jerry Finn. De single is een combinatie van volle gitaren en Beastie Boys achtige raps. Fat Lip staat op het album All Killer, No Filler en daar is geen woord van gelogen. Het album heeft alleen maar killer songs. De opvolger Does This Look Infected? is overigens minstens zo goed. Daarna ging het wat minder met de band en vanaf 2014 ging het compleet mis met frontman Deryck Whibley. Een alcoholverslaving bracht hem in zorgelijke toestand in een afkickkliniek. Inmiddels gaat het weer beter met hem en Sum 41 bracht in 2016 en 2019 nieuwe albums uit, die beide in alle eerlijkheid vreselijk zijn. De band gaat meer op de heavy metal tour.

12. Linkin Park – In The End (2000)

Het nu-metal genre werd begin 2000 uit het niets ineens populair. Het genre is een mix van hip hop, rap, alternatieve rock en metal. De meeste nu-metal bands heb ik weinig mee, maar Hybrid Theory van Linkin Park is wel een album dat bij mij is blijven hangen. Schreeuwerige vocalen, pakkende melodie lijnen en veel samples en elektronische instrumenten. De recensies waren niet allemaal even goed, maar de verkoopcijfers van Hybrid Theory liegen er niet om. 4x platina in Europa, 5x platina in Australia, 5x platina in Canada en zelfs 12x platina in Amerika en zo kan ik nog even doorgaan. Samengevat heeft het album in 22 landen 1 of meerdere keren een platina certificaat behaald. De opvolger Meteora was iets minder succesvol, maar ook zeker geen verkeerde plaat.

13. The Strokes – Reptilia (2003)

De toonaangevende New Yorkse indie band The Strokes bracht in 2001 al hun debuutplaat Is This It uit. De oorspronkelijk cover bevat een foto van de zijkant van de heup en buik van een naakte vrouw. Voor het conservatieve Amerika was dit natuurlijk alweer genoeg om het album te boycotten en de cover werd bij een latere persing vervangen. Bij deze persing werd de track New York City Cops ook van het album gehaald. Reden hiervoor was dat de songtekst een zeer kritische blik op de politie van New York City geeft. De release van Is This It viel in hetzelfde jaar als de aanslagen op 9/11 en de band vond de kritiek op de politie van New York City op dat moment niet gepast. De single Reptilia staat op het tweede album Room on Fire en geeft goed het herkenbare Strokes geluid weer. Harde bass, scherpe snijdende gitaren en de ruige ruwe stemgeluid van Julian Casablancas.

14. Death Cab For Cutie – Soul Meets Boy (2005)

Ben Gibbard is zonder twijfel een talentvolle songwriter. Gibbard heeft een interessante stijl als het gaat om het schrijven van melodielijnen en afwisseling binnen een song. Death Cab For Cutie is ook een band waar ik meerdere keren per jaar langere periodes naar luister. Soul Meets Boy van het album Plans is een wat vreemd nummer. De gitaarpartijen en de afwisseling binnen het nummer is wat het voor mij een opmerkelijke song maakt. Muziekblogs en critici zijn lang niet altijd even positief over Death Cab For Cutie, maar ja een Pitchfork heeft met pijn en moeite in 2017 pas voor het eerst een review geschreven over Dookie van Green Day uit 1994. Een blog dat 23 jaar later pas bereid is om een review te schrijven over één van de meest invloedrijke pop punk albums uit de geschiedenis. Dat zegt ook wat.

15. Coldplay – Yellow (2000)

Het fascinerende van Coldplay is dat deze band hoge pieken en diepe dalen kent. De eerste twee albums waren ronduit briljant. En toen……toen kwam het album X&Y en de single Fix You. Wat een draak. Ik luister liever een uur naar nagels die over een krijtbord gaan dan vijf seconden naar Fix You. Dat gezegd hebbende kom ik bij het album Parachutes en de single Yellow. De post-britpop band heeft met Parachutes een oprechte all-time klassieker gemaakt. Dit is een album dat nooit gaat vervelen. Yellow was voor Coldplay een opstapje naar het grote commerciële succes wat ze eigenlijk nog steeds hebben.

16. Wheatus – Lemonade (2012)

Deze band is voornamelijk bekend van de debuutsingle Teenage Dirtbag uit 2000 waar dit jaar een overbodige bijna exact hetzelfde klinkende 2020 versie van is uitgekomen. Lemonade werd pas in 2012 als single uitgebracht, maar stond al op het tweede album Hand Over Your Loved Ones uit 2003. Destijds zat Wheatus bij Columbia Records onderdeel van Sony Music. Het eerste album inclusief Teenage Dirtbag werd goed verkocht. Het tweede album inclusief Lemonade flopte. De band gaf de schuld aan het platenlabel en dat ze het album niet voldoende promotie en marketing hadden gegeven. In 2005 bracht Wheatus dit album opnieuw uit op eigen label en veranderde de titel van het album in Suck Fony. Lemonade is een catchy power pop song en zou in 2000 een waardige opvolger zijn geweest voor Teenage Dirtbag. Het zou als tweede single van de band waarschijnlijk zelfs een redelijke hit zijn geworden.

17. Modest Mouse – Float On (2004)

Dit is en blijft een fantastische indie tune en voor het jaar 2020 best wel relevant. Althans de kern van songtekst. Hoe vreselijk een jaar kan zijn, hoeveel tegenslagen er ook tegelijk zijn, we gaan gewoon door in de hoop dat het uiteindelijk beter wordt. “Bad news comes, don’t you worry even when it lands. Good news will work it’s way to all them plans”. Lead singer en gitarist van de band Isaac Brooks zei in 2004 zelf over deze single: “It was a completely conscious thing. I was just kind of fed up with how bad shit had been going, and how dark everything was, with bad news coming from everywhere. Our president George W. Bush is just a fucking daily dose of bad news! (en toen zei Donald J. Trump “hold my beer”). Then you’ve got the well-intentioned scientists telling us that everything is fucked. I just want to feel good for a day”.

18. Eva & The Heartmaker – Signals (2010)

In Scandinavië worden zoveel hits geschreven en geproduceerd dat er een compleet Scandipop genre is ontstaan. De veelal elektronische muziek barst van de hit potentie en het uit Noorwegen afkomstige Eva & The Heartmaker is daar zeker geen uitzondering op. Het duo bestaande uit Eva Weel Skram en haar man Thomas Stenersen kwam in 2006 met het debuutalbum Behind Golden Flames. Opvallend genoeg waren de eerste 2 albums van het duo meer traditionele popalbums met songs in de richting van een folk, country of soul geluid. Met het derde album Dominoes kwam daar wat verandering in en omarmde het duo de synthesizers. De singles Mr. Tokyo en Signals werden in 2010 uitgebracht als voorloper op Dominoes dat in 2011 uitkwam. Het album heeft slechts 8 tracks, waarvan de singles wel de beste tracks zijn. Inmiddels is zangeres Eva Weel Skram druk bezig met een solocarrière met enkel Noorse songs, maar hopelijk komt er in de toekomst nog meer muziek van Eva & The Heartmaker.

19. Metric – Gimme Sympathy (2009)

De Canadese indie band Metric heeft de afgelopen jaren weinig gedaan, maar bracht in 2009 het album Fantasies uit. Het album staat vol uptempo songs, waarvan Gimme Sympathy toch wel de beste is. In de songtekst zit een verwijzing naar The Stones en The Beatles en de onzinnige boomer discussie welke band beter is: “Gimme sympathy. After all this is gone. Who’d you rather be? The Beatles or The Rolling Stones? Oh seriously, you’re gonna make mistakes you’re young. Come on baby play me something like Here Comes The Sun“. Metric is qua sound een beetje vergelijkbaar met bands als Rilo Kiley, Yeah Yeah Yeahs en Broken Social Scene. Zeker de moeite waard om te luisteren en daarom ook een plek in deze lijst.

20. LCD Soundsystem – All My Friends (2007)

Dit is één van de meest indrukwekkende en perfectionistische live band die ik ooit heb gezien. Veel analoge elektronica op het podium en elke song duurt gemiddeld 7 tot 12 minuten, waarvan geen minuut verveeld. LCD Soundsystem gaat al een tijd mee en is nog steeds een waardige headliner op festivals. Frontman James Murphy is groot fan van Kraftwerk en dat is duidelijk terug te horen in de muziek van LCD Soundsystem. De single All My Friends is alom geprezen door critici en werd in 2009 gecoverd door de Schotse band Franz Ferdinand.

21. The Hold Steady – Stuck Between Stations (2006)

Volgend jaar (2021) komt er een nieuwe plaat van deze fijne band uit. Het album Boys and Girls In America uit 2006 vind ik persoonlijk de beste plaat van deze band. De single Stuck Between Stations is dan ook afkomstig van dit album en doet zeker niet ten onder aan een Bruce Springsteen of Tom Petty song. The Hold Steady is commercieel veel minder succesvol dan Bruce Springsteen of Tom Petty, maar dat is eerlijk gezegd ook lastig te evenaren. Toch verraste de band een groot publiek met een uitvoering van een folk song in het derde seizoen van de populaire serie Game of Thrones. Los van dat The Bear and the Maiden Fair gewoon een goed nummer is werd de song voor de aftiteling gebruikt, na één van de meest indrukwekkende en schokkende scenes uit Game of Thrones.

22. Fountains of Wayne – Hey Julie (2004)

Daar zijn ze weer. In mijn 90’s lijst kwam Fountains of Wayne al voorbij met Sink to the Bottom, maar het grote succes in Nederland kwam pas in 2003 met de single Stacy’s Mom van het album Welcome Interstate Managers. Het grote probleem met Stacy’s Mom is dat het eigenlijk een semi puberale pop punk song is en totaal niet representatief voor de rest van het repertoire. De band heeft jarenlang gewoon kwalitatief goede power pop songs gemaakt waarvan Hey Julie er één is. Fountains of Wayne is eerder vergelijkbaar met een band als Big Star of Teenage Fanclub dan met een typische puberale poppunk band als bijvoorbeeld Bowling for Soup. Dat is ook een beetje de vloek van een hit. Het imago van een band wordt bij het grote publiek helaas vaak bepaalt door hun grootste hit. Bij een band als Kings of Leon gaat dit zelfs zo ver dat een aanzienlijk gedeelte van hun publiek bij live optredens soms gewoon weg gaat nadat de band Sex on Fire en Use Somebody gespeeld heeft.

23. Vampire Weekend – Step (2013)

Deze band rondom zanger Ezra Koenig heeft een redelijk unieke opvallende sound. Een mooie mix van indie, pop, worldbeat en zelfs barokpop. De single Step zit wat meer in het barok geluid met een mooie klavecimbel verweven door het nummer. Step komt van het derde album Modern Vampires of the City. Na dit album vertrok Rostam Batmanglij als bandlid. In 2019 bracht Vampire Weekend het eerste album zonder Batmanglij uit. Gelukkig werd dit album nog wel geproduceerd door Batmanglij, want hij was zeker van essentieel belang voor het geluid van de band en het succes van de eerste 3 albums.

24. Jimmy Eat World – The Middle (2001)

Elke Amerikaan die na 2001 op de middelbare school zat kent dit nummer ongetwijfeld. Het is een typische single voor de coole high school kids. The Middle was de doorbraak single voor Jimmy Eat World en staat op het album Bleed American. Het voorgaande album Clarity heeft lange tijd voor de release bij platenmaatschappij Capitol op de plank gelegen. Het label bracht dit album pas uit toen de single Lucky Denver Mint wat airplay kreeg op nationale radio. Met de opvolger Bleed American besloot de band het anders te doen en afscheid te nemen van Capitol. Alle bandleden namen een fulltime baan om zoveel mogelijk geld te sparen en hebben hiermee de opname en productie van Bleed American zelf gefinancierd. Na de opnames melde het label Dreamworks van David Geffen zich bij de band om het album uit te brengen. Door de ervaringen met Capitol heeft de band meer dan een jaar gewacht voordat Dreamworks het album uit mocht brengen.

25. Alkaline Trio – Mercy Me (2005)

Alkaline Trio is eigenlijk een beetje de indie band met een commerciële punk rock sound. Het is de combinatie van catchy gitaarriffs met toch wel serieuze soms donkere deprimerende teksten wat deze band goed maakt. Frontman Matt Skiba speelt sinds 2015 bij Blink 182, maar brengt gelukkig ook nog steeds Alkaline Trio albums uit. Inmiddels zijn de invloeden van Skiba goed te horen bij Blink 182, maar de songs van Alkaline Trio klinken op de één of andere manier oprechter. Skiba kan zijn Alkaline Trio songteksten ook gewoon volledig zonder concessies schrijven en dat hoor je. Mercy Me is een popsong met een niet al te optimistisch bericht over hoe de wereld langzaam kapot gaat.

26. The XX – Islands (2009)

De muziek van The XX is misschien qua composities relatief eenvoudig, maar het pakt enorm. Het trio bestaande uit Romy Madley Croft, Oliver Sim en Jamie xx is een gouden muzikale combinatie. Het stemgeluid van Romy en Oliver matcht enorm en elektronische duizendpoot Jamie xx maakt er een spannend geheel van. Islands is een single met minimalistische gitaar en bass, maar meer heeft het ook echt niet nodig.

27. Paramore – Playing God (2010)

Mijn Spotify wrapped van 2020 gaf aan dat ik in 2020 bijzonder veel naar Paramore geluisterd heb. Dit kwam voor mij als een verrassing. De band heeft het afgelopen jaar geen nieuwe plaat uitgebracht en normaliter komt de band elk jaar af en toe voorbij, maar niet overdreven veel. Ik heb dit jaar wel bijna alle Paramore albums op vinyl gekocht, maar dan nog. Over het algemeen staat een band als The National elk jaar bovenaan m’n Spotify wrapped. Blijkbaar was 2020 al depressief genoeg van zichzelf en ben ik vooral catchy optimistische poppunk gaan luisteren. Nummers als Playing God, Still Into You, Anklebiters en Rose-Colored Boy zijn dan ook vakkundig geschreven popsongs met ongekende hooks erin.

28. The Postal Service – Such Great Heights (2003)

De supergroup is een fenomeen wat regelmatig terugkomt. Muzikanten en artiesten die afzonderlijk van elkaar een succesvolle carrière hebben en dan besluiten als gelegenheidsformatie iets samen te gaan doen. Bands als Atoms for Peace met onder andere Thom Yorke (Radiohead) en Flea (Red Hot Chili Peppers), FFS bestaande uit de bands Franz Ferdinand en Sparks of een band als Them Crooked Vultures met Josh Homme (Queens of the Stone Age), John Paul Jones (Led Zeppelin) en Dave Grohl (Foo Fighters, Nirvana) zijn een paar voorbeelden. The Postal Service is een indie pop supergroup bestaande uit Ben Gibbard (Death Cab For Cutie), Jenny Lewis (Rilo Kiley) en Dntel (Headset, Figurine). Op het album Give Up zijn de invloeden van alle drie bandleden ook duidelijk terug te horen. Redelijk gangbare popsongs met veel elektronica. De single Such Great Heights zou net zo goed een Death Cab single kunnen zijn, maar de elektronische beats en synths van Dntel geven de song net een ander geluid. Dat is ook wat een supergroup moet doen, het beste van alle individuen combineren.

29. My Chemical Romance – Teenagers (2007)

My Chemical Romance is soms wat veel, maar het album The Black Parade is en blijft een emo, pop punk pareltje. De semi rock opera geproduceerd door top producer Rob Cavallo moet je even zin aan hebben. Toch luister ik hem nog regelmatig van het begin tot einde. De single Teenagers is een fijne vuige rock & roll song. Frontman Gerard Way schreef de single na een rit in de metro van New York City die vol zat met middelbare scholieren. In een interview zei hij: “That was the first time I felt old…I was nervous and I was a target. I felt like I had become a parent figure or part of the problem”. Belangrijk onderwerp in de songtekst is het toenemende aantal schietpartijen op High Schools in Amerika. Door het wapenbeleid in Amerika zal dat helaas ook waarschijnlijk nooit helemaal over gaan. Op de cover van de promo van deze single staat ook Violence is never the answer. If you feel like acting out. Reach out. Een duidelijk bericht om de urgentie van het probleem onder de aandacht te brengen.

30. Babyshambles – Fuck Forever (2005)

In 2004 gingen The Libertines uit elkaar. Beide frontmannen gingen verder met een andere band. Carl Barat begon de band Dirty Pretty Things en Pete Doherty ging verder met Babyshambles. Beide bands zijn nooit zo succesvol geweest als The Libertines. Toch behaalde de single Fuck Forever een vierde plaats in de UK hitlijsten, wat de band door de controversiële titel niet echt aan zag komen. De scherpe gitaar intro is zeer herkenbaar en zorgt er live altijd voor dat het publiek direct in een groep slopende hooligans verandert. Als er bushokjes in zalen zouden staan waar Babyshambles speelt, dan zou je 100% zeker weten dat deze na Fuck Forever niet meer overeind staan.

31. The Vaccines – Teenage Icon (2012)

Deze band is een mooi voorbeeld van hoe snel het kan gaan. The Vaccines stonden in februari 2011 in de kleine zaal van Paradiso met een capaciteit van 250 personen. De zaal was voor 2/3 gevuld en het concert duurde net aan een uur. Toch was ik blij dat ik erbij was. Amper een half jaar later in augustus 2011 reisde ik af naar Parijs voor het Rock En Seine Festival. The Vaccines stonden op zondag 28 augustus 2011 op het hoofdpodium voor een afgeladen veld vol publiek hun nummers te spelen. Eerlijk gezegd heb ik het hele concert niet volledig mee gekregen, want na bijna 3 dagen festival was ik dusdanig gesloopt dat ik tijdens The Vaccines op de grond voor de front-of-house zat en een paar keer in slaap ben gevallen. Teenage Icon uit 2012 is één van de betere nummers van deze band.

32. Joyce Manor – Think I’m Still In Love With You (2018)

Joyce Manor is door de jaren heen eigenlijk alleen maar beter geworden. De indie punk rock band uit Torrance, California leverde met hun album Million Dollars To Kill Me uit 2018 een plaat vol goede liedjes af. De albumtitel heeft een wat duistere kant. De band kwam op deze titel na het lezen van de autobiografie van Travis Barker. De Blink 182 drummer overleefde in 2008 wonderbaarlijk genoeg een vliegtuigcrash. Hij herstelde volledig, maar het leverde een ongekend trauma en een depressie op. Deze was zo ernstig dat Barker een vriend een miljoen dollar aanbood om hem uit zijn lijden te verlossen. Gelukkig zit de virtuoos drummer momenteel nog steeds achter zijn drumkit. De single Think I’m Still In Love With You is wat cliché, maar is door de melodieuze gitaarpartijen één van de betere nummers op het album.

33. Mitski – Your Best American Girl (2016)

Dit liedje begint zo mooi ingetogen, maar gaat in het refrein heerlijk los. Rauwe gitaren, veel galm, fantastisch gedaan. Mitski gaat al een aantal jaren mee, maar met de single Your Best American Girl van haar vierde album Puberty 2 werden de critici pas echt wakker. In de videoclip van Your Best American Girl speelt Mitski met het idee dat ze als Japans meisje nooit helemaal past in het ideaalbeeld van vooral de ouders van witte Amerikaanse jongens.

34. The Cribs – Men’s Need (2007)

De tweelingbroers Gary en Ryan Jarman begonnen in 2001 samen met hun jongere broertje Ross Jarman de band The Cribs. Het geluid van deze band komt dicht in de buurt van een band als The Strokes. De single Men’s Need doet absoluut niet ten onder aan de betere songs van The Strokes. De broers hebben zelfs goed naar het gitaargeluid van de band geluisterd en gekopieerd en daar is niks mis mee. Van 2008 tot 2011 kregen The Cribs ondersteuning van Johnny Marr, voormalig gitarist van The Smiths, The Pretenders en Modest Mouse. Marr was gedurende deze periode volledig bandlid en schreef mee aan alle nummers op het album Ignore The Ignorant, wat misschien wel het beste album van The Cribs is.

35. The Gaslight Anthem – The ’59 Sound (2008)

In 2008 was daar ineens de single The ’59 Sound van The Gaslight Anthem. Toen ik dit nummer voor de eerste keer hoorde was ik direct verkocht. Het hele gelijknamige album is van begin tot eind ongekend goed. Veel Bruce Springsteen invloeden, maar dan met een punk rock randje. Het album heeft de tijd goed doorstaan, want nu ongeveer 12 jaar later luister ik het album nog steeds. Heel eerlijk werd deze band na het derde album Handwritten uit 2012 wel een stuk minder. Het album Get Hurt uit 2014 flopte terecht heel hard.

36. System Of A Down – Chop Suey (2012)

Wake up! Grab a brush and put a little make-up! De eerste keer dat ik Chop Suey hoorde dacht ik alleen maar: wat is dit voor een bizar raar nummer. Het is een metal nummer, maar redelijk toegankelijk voor een groot publiek. Goede gitaarpartijen, mooie opbouw en een confronterende songtekst. De oorspronkelijk titel was eigenlijk Suicide, maar platenmaatschappij Columbia eiste dat de band de titel van de single zou wijzigen om controverse te voorkomen. De songtitel is dan wel veranderd, maar het onderwerp en de inhoud van de tekst niet. De single Chop Suey staat op het album Toxicity, wat in principe gewoon een snoeiharde metal plaat is. Deze single is dan ook niet per se representatief voor wat de band doet, maar dat is een Nothing Else Matters ook niet voor een band als Metallica.

37. Kaiser Chiefs – I Predict A Riot (2004)

De Kaiser Chiefs zijn een beetje de huisband van Glastonbury geworden en daar is niks mis mee. De eerste echte festival dag staat er op vrijdagochtend om 11:00 altijd traditioneel T.B.A. op het blokkenschema van The Other Stage. Dit tijdslot is het eerste optreden op het tweede hoofdpodium van Glastonbury. In 2014 stonden de Kaiser Chiefs op dit tijdslot en dat was een fijne opening van het festivalweekend. De single I Predict A Riot is live altijd een publieksfavoriet en zorgt gegarandeerd voor een moshpit voor het podium. In hetzelfde jaar stonden de Kaiser Chiefs nog twee keer op de programmering. Glastonbury is ook een festival waar bands graag spelen. Soms zelfs tegen een veel lager tarief dan wat ze normaal vragen. Sommige bands willen zo graag dat ze het geen probleem vinden om er bijna elk jaar te staan of in het geval van de Kaiser Chiefs drie keer in één jaar.

38. The Menzingers – The Obituaries (2012)

Eén van mijn laatste concerten voor de Corona lockdown in maart 2020 was dat van The Menzingers in de Melkweg, Amsterdam. Deze band schrijft gewoon goede liedjes. Een combinatie van punk en indie rock met een vleugje heartland rock. De catchy toegankelijk gitaarpartijen en de toch wel volwassen teksten met uiteenlopende onderwerpen maakt deze band zoveel meer dan een eenvoudige punk rock band.

39. The 1975 – Sex (2012)

Heel eerlijk was mijn eerste gedachte bij deze band en dan vooral bij frontman Matthew Healy, wat zijn dit voor wankers. Healy is het type over the top rockster en zou qua looks het broertje van James Franco kunnen zijn. Daar ben ik wel een beetje van terug gekomen na het luisteren van de albums van The 1975. Op elk album staan meerdere nummers met flinke hit potentie, die lang niet allemaal op single zijn uitgebracht. Healy is groot fan van All My Friends van LCD Soundsystem en maakt in de tekst van de single Sex een verwijzing naar het nummer van LCD Soundsystem. Toch blijft het wel lastig om bands met idiote albumtitels als I Like It When You Sleep, for You Are So Beautiful yet So Unaware of It serieus te nemen.

40. Masked Intruder – Please Come Back To Me (2019)

Masked Intruder is een heerlijke vreemde gimmick band. Op het podium heeft elk afzonderlijk bandlid een eigen kleur skimasker, met een instrument en sneakers in dezelfde kleur. Het verhaal achter de band is dat ze criminelen zijn en elkaar in de gevangenis hebben ontmoet. Tijdens live optredens staat probation officer Bradford op het podium om de mannen in de gaten te houden. Officer Bradford is de hypeman van deze band en doet waarschijnlijk wat het roze konijn al jarenlang bij Green Day doet. Het publiek hypen. De bandleden hebben elk persmoment en optreden non-stop de skimaskers op en noemen elkaar bij kleur. Intruder Yellow gaat sinds kort niet meer mee op tour. Het officiële statement van de band is dat Intruder Yellow weer in de gevangenis zit voor een overal die hij gepleegd zou hebben. Het echte verhaal achter Intruder Yellow is dat hij onlangs vader is geworden en niet meer wil touren in verband met zijn drukke gezinsleven. Tijdens tours wordt hij vervangen door een vrouwelijke bassist, Intruder Purple. Masked Intruder is een poppunk band met veel doo-wop en rock ‘n’ roll invloeden en vooral heel veel humor en zelfspot.

41. The Kooks – Naïve (2006)

In 2006 werden muziekblogs en diverse andere media gedomineerd door de release van de debuutplaat van de Arctic Monkeys. Een aantal bands wisten mee te liften op het succes van de Arctic Monkeys en de ontstane hype rondom nieuwe Britse alternatieve bands. The Kooks is één van die bands. Deze band bracht op exact dezelfde dag, 23 januari 2006, ook hun debuutplaat Inside In / Inside Out uit. Het album is totaal niet vergelijkbaar met de plaat van de Arctic Monkeys, maar bevat een aantal memorabele singles die nog steeds regelmatig voorbij komen in diverse lijstjes, op radiostations en tijdens DJ sets. Naïve behoort samen met She Moves In Her Own Way, afkomstig van hetzelfde album, toch wel tot de klassieke indie disco hits.

42. Blink 182 – She’s Out Of Her Mind (2016)

Het album Neighborhoods uit 2011 was geen complete flop, maar haalde het absoluut niet bij de verkoopcijfers van de voorgaande albums. De spanningen binnen de band liepen op en in 2015 werd Tom Delonge verzocht de band te verlaten. Matt Skiba nam de plaats van Delonge in en in 2016 kwam daar het nieuwe album California. De recensies van het album waren gemengd, maar de band ging wel weer terug naar hun roots. She’s Out Of Her Mind was in Nederland geen hit, maar is zonder meer een briljante pop punk song. Misschien zelfs wel de beste pop punk song van de afgelopen 10 jaar. Dat het hier geen hit is geworden heeft voor een groot gedeelte waarschijnlijk te maken met dat pop punk hier niet echt mainstream is. Het is altijd lastig geweest om een genre als pop punk hier in Nederland te verkopen en al helemaal om de hitlijsten ermee te halen.

43. The Kills – Doing It To Death (2016)

Deze band heb ik een aantal keer live gezien en de sound van The Kills is best uniek te noemen. Het typische gitaargeluid van Jamie Hince zal ik altijd jaloers op blijven. De gitarist kreeg in 2010 zijn hand tussen de deur van een auto, waardoor hij een vinger niet meer kan gebruiken. Hince heeft dan ook opnieuw gitaar moeten leren spelen met vier vingers. Doing It To Death heeft een scherpe melodieuze gitaarriff en de vocalen van Alison Mosshart maken deze single helemaal af. Zeker een aanrader voor liefhebbers van bands als The White Stripes, Yeah Yeah Yeahs of Queens Of The Stone Age.

44. The Distillers – City Of Angels (2002)

Deze punk band werd in 1998 opgericht, maar zou net zo goed een jaren 70 punk band kunnen zijn. In de jaren 70 was de punk subcultuur populair onder jongeren. Hanenkammen, piercings (vaak zelf gezet met een veiligheidsspeld), leren jacks en laarzen sierden het straatbeeld. Frontvrouw Brody Dalle wist de typerende jaren 70 punk look perfect door te voeren in de 90’s en 00’s. Niet alleen qua looks maar ook qua muziekstijl brachten The Distillers de jaren 70 weer helemaal terug. City Of Angels heeft nog een beetje een poprandje, maar het meeste van The Distillers is toch wel jaren 70 achtige harde punk.

45. Waxahatchee – No Curse (2017)

Saint Cloud van Waxahatchee is één van mijn favoriete albums van 2020. Waar veel artiesten en bands soms bij een nieuwe release een wat minder album dan het vorige album uitbrengen lijkt Waxahatchee bij elk album alleen maar beter te worden. De indie folk band uit Birmingham, Alabama heeft met Saint Cloud echt een parel van een plaat gemaakt. Ik kan het album rustig 3 keer van begin tot het eind achter elkaar luisteren. Deze single No Curse werd al in 2017 uitgebracht en is wat minder gepolijst dan het nieuwere werk. No Curse heeft een flinke dosis power gitaar en is wat harder dan de meeste andere singles van de band.

46. Rascal Flatts – Life Is A Highway (2006)

Dit is een beetje een aparte single in de lijst, maar wel de ultieme roadtrip song. Rascal Flatts is een country pop band uit Ohio. In 2010 kreeg de band als erelid een vermelding op de wall of fame in The Grand Ole Opry House in Nashville. De concertzaal met de herkenbare rode schuur als podium backdrop is de heilige tempel voor country artiesten en heeft een rijke historie. Rascal Flatts is in Amerika in de 20 jaar dat ze bestaan een soort country cultband geworden en mochten zelfs in 2006 bij president George W. Bush op de koffie komen en een concert geven in het Witte Huis. De single Life Is A Highway is een cover van Tom Cochrane en werd in 2005 door Rascal Flatts opgenomen voor de Pixar film Cars.

47. The Interrupters – She’s Kerosene (2018)

Er komen te weinig leuke Amerikaanse ska bands naar Nederland. In 2019 stond deze ska band in de Melkweg en het was fantastisch. The Interrupters kregen een behoorlijke boost door Tim Armstrong van Rancid die de band een platencontract en veel optredens gaf. Zo stonden ze ook in 2017 in het voorprogramma van Green Day in de Ziggo Dome. Daar werd snel duidelijk dat de Ziggo Dome nog even een maatje te groot was, maar deze band heeft in 2 jaar hun live performance enorm verbeterd. De sfeer tijdens de show in de Melkweg in 2019 was energiek en uitbundig. De release van het album Fight The Good Fight uit 2018, inclusief deze single She’s Kerosene, heeft daar ook wel aan bijgedragen. Op dit album staat geen één slechte song. The Interrupters is een heerlijke sympathieke band die nu elke zaal zonder problemen op de kop kan zetten.

48. Chvrches – Empty Threat (2015)

Sommige bands trekken oude synthesizers uit de kast om nieuwe muziek te maken en dat moeten ze vooral blijven doen. Het Schotse Chvrches is zo’n band. Op alle albums hoor je de tijdloze synthesizers terug die we bijvoorbeeld ook in de 90’s rave muziek hoorden. De kwaliteit van de songs is gelukkig wel een stuk beter geworden dan in de 90’s. De band produceert electropop die vergelijkbaar is met bands als Yazoo, Purity Ring en The Naked and Famous. De single Emty Threat is een uptempo danceplaat, perfect voor een indie disco op de late avond op een festival.

49. Two Door Cinema Club – Undercover Martyn (2010)

Na de release van het album Tourist History in 2010 stond deze band op elk groot festival. Dat jaar was ik op Lowlands en Two Door Cinema Club speelde op zondag rond 20:30 in de India tent. Dit was voor mij ook direct het laatste optreden van Lowlands 2010. De volgende dag moest ik namelijk om 9:00 in het vliegtuig naar Londen zitten, voor een citytrip van een week. Met Tourist History op m’n koptelefoon vloog ik redelijk onvoorbereid richting Gatwick Airport en eenmaal daar kwam ik erachter dat een citytrip na een week Lowlands het slechtste idee ooit was. Los van dit is Tourist History nog steeds een leuke plaat om te luisteren en voor mij elke keer weer een reminder om geen citytrips direct na een festival te plannen.

50. Teenage Bottlerocket – Skate Or Die (2009)

Deze band is zonder twijfel na Green Day en Blink 182 mijn favoriete punk rock band. Teenage Bottlerocket heeft twee frontmannen die ook beide lead en rhythm gitaar spelen, waardoor de meeste songs meerstemmig zijn en vaak catchy solo riffjes hebben. Alle albums van Teenage Bottlerocket zijn ook stuk voor stuk perfecte punk rock platen met bijna alleen maar goede songs. De band heeft in Amerika een behoorlijke fanbase, maar brengen eigenlijk nauwelijks officiële singles uit en hebben daardoor ook geen hits. Tegenwoordig is een hit ook niet meer nodig om naamsbekendheid of nieuwe fans te krijgen. Social media en dan met name Youtube is voldoende, wat ook de reden is dat de band bij elk nieuw album altijd wel een paar videoclips maakt.

51. Franz Ferdinand – Take Me Out (2004)

Een tijdloze indie disco tune van een sympathieke Schotse band uit Glasgow. Take Me Out is de bekendste single van Franz Ferdinand. Als je alleen al naar de Spotify cijfers kijkt is deze single op dit moment 426.399.474 keer gestreamd, wat enorm is. Helemaal voor een indie band. Deze aantallen zijn vergelijkbaar met hits van The Beatles, The Rolling Stones of Pink Floyd. De single werd in diverse films en games gebruikt en zelfs in een commercial van Ralph Lauren. Dit heeft ook vast bijgedragen aan de enorme streaming aantallen, maar een band als Franz Ferdinand gun je dat ook gewoon.

52. Dave Matthews Band – The Space Between (2001)

Ik was er heilig van overtuigd dat dit een single uit de 80’s was, maar verbazingwekkend genoeg bestaat deze band pas sinds de jaren 90. Dave Matthews Band is een alternatieve rockband vergelijkbaar met een Counting Crows, Mr. Big of Barnaked Ladies. De single The Space Between is niet eens een bijzonder nummer eigenlijk. Het is een vrij eentonige song, maar heeft wel iets. Tiësto heeft hier in 2002 een unofficial remix van gemaakt, die eigenlijk veel spannender is. The Space Between werkt in een tranceplaat blijkbaar beter dan in een band versie.

53. The All-American Rejects – Move Along (2006)

De eerste 2 albums van deze typisch Amerikaanse power pop band zijn fantastisch. The All-American Rejects hebben wereldwijd meer dan 10 miljoen albums verkocht en tourden 6 keer mee op de Vans Warped Tour. Voor veel bands was de Warped Tour een springplank voor een succesvolle carrière. Paramore, Fall Out Boy, Sum 41, Simple Plan en Pennywise hebben allemaal meerdere keren in de line-up gestaan. Move Along, Dirty Little Secret en het latere Gives You Hell zijn de grootste hits van deze band. The All-American Rejects schrijven prima popliedjes die lekker blijven hangen.

54. Motion City Soundtrack – A Lifeless Ordinary (2010)

Deze band heeft een hele gelikte sound, wat voor een groot gedeelte komt door de zuivere stem van frontman Justin Pierre. Het album My Dinosaur Life, waar deze single ook op staat, is geproduceerd door Mark Hoppus van Blink 182. Het tweede album van de band, Commit To This Memory, werd ook door Hoppus geproduceerd. Bij het derde album, Even If It Kills Me, mocht Adam Schlesinger van Fountains of Wayne als producer achter de knoppen zitten. Motion City Soundtrack heeft door de jaren heen dus ook wel de juiste mensen voor een gelikt pop punk geluid achter de knoppen gehad. Toch is deze band altijd meer een live band dan een studio of hitlijsten band geweest. De band is sinds het startjaar in 1997 bijna non-stop op tour geweest. In 2016 was het even mooi geweest. De band stopte met live optredens en de bandleden gingen hun eigen weg. In 2020 overleed Adam Schlesinger en Motion City Soundtrack leverde een bijdrage aan een tribute album met A Dip in the Ocean, een cover van Fountains of Wayne. Na het weer samenkomen van de band werd er ook weer een tour gepland met de naam Don’t Call It a Comeback, maar door de pandemie werd dit weer op de lange baan geschoven.

55. MGMT – Kids (2008)

MGMT is een beetje een vreemd duo. Andrew VanWyngaarden en Ben Goldwasser staan er ook om bekend dat ze een beetje lastig kunnen zijn. Los daarvan is Kids ook weer zo’n oneindig terugkerende indie tune. Het synth-pop nummer is door veel bands gecoverd en de bekende synth melodie lijn is inmiddels wel iconisch te noemen. Kids blijft denk ik ook voor altijd een populaire single onder festivalgangers.

This entry was posted in All, Muziek.